Wielki Jubileusz Uniwersytetu Jagiellońskiego – pod akademicką choinkę roku 2014

1

Kończy się Rok Wielkiego Jubileuszu Uniwersytetu Jagiellońskiego. W trosce o Uniwersytet i prawdę oraz pamięć współczesnych i potomnych przygotowalem na początku roku 2014 specjalną stronę internetową poświęconą Wielkiemu Jubileuszowi https://jubileusz650uj.wordpress.com, /a na koniec roku zebrałem najważniejsze teksty w postaci zwartej, dostępnej w internecie w pdf ( 154 str.), którą przekazuję pod choinkę nie tylko etatowym pracownikom UJ, lecz całemu środowisku akademickiemu, a właściwie całemu społeczeństwu polskiemu pozostającemu pod urokiem tej najstarszej polskiej uczelni.

Pracę przygotowalem w trosce o Uniwersytet i prawdę oraz pamięć wspólczesnych i potomnych starając się pokazać jak zło dobrem zwyciężać.

Pod choinkę A.D. 1986 r. dostałem od władz UJ wyrok śmierci akademickiej,

a pod choinką A.D. 2004 Herodowie nauki polskiej zorganizowali jasełka akademickie.

Pod choinkę A.D. 2014 przekazuję moje opracowanie wszystkim, także Herodom nauki polskiej,

życząc odzyskania pamięci, zdrowia moralnego, pozytywnego oddziaływania na młodzież akademicką, osiągnięcia należytego poziomu etycznego i niezłomnego charakteru, niezbędnego dla wyciągnięcia uniwersytetu z kryzysu.  

Józef Wieczorek

okładka UJ

Wielki Jubileusz Uniwersytetu Jagiellońskiego – pod choinkę roku 2014 

(do pobrania w pdf. 154 str.) 

Profesorowie UJ zjedli śniadanie. Rzecz o nieludzkim braku refleksji elity akademickiej.

CMaius

Profesorowie UJ zjedli śniadanie.

Rzecz o nieludzkim braku refleksji elity akademickiej.

Smutne refleksje dysydenta akademickiego

W ramach wydarzeń roku jubileuszowego (750 lecie UJ) profesorowie UJ zjedli śniadanie. W ten sposób uczcili 614. rocznicę wydania przez króla Władysława Jagiełłę przywileju odnowienia Akademii Krakowskiej.

Śniadanie było obfite jak wynika z fotoreportażu, nie podano jednak czy było smaczne i czy profesorowie się nim nasycili. http://www.uj.edu.pl/uniwersytet/aktualnosci/video-foto/-/journal_content/56_INSTANCE_iSE9/10172/62391858

Można w to wątpić, gdyż z zaciekawieniem słuchali wykładu o nienasyceniu (wykład prof. Andrzeja Borowskiego Biesiady uczonych, czyli o nienasyceniu) .

Podano, że grono profesorskie zostało zaszczycone przybyciem na śniadanie wojewody Jerzego Millera wielce zasłużonego dla niepoznania prawdy o katastrofie smoleńskiej i (dez)organizacji obchodów Święta 3 Maja Takich to grono ceni (!) i czuje się ich obecnością zaszczycone. Nie ma się co dziwić temu, gdyż to grono jest wielce zasłużone m. in. dla niepoznania prawdy o swojej uczelni. To grono na śniadanie dobrane zostało starannie i ze smakiem iście profesorskim. Inni zapewne by dostali niestrawności w ich obecności, więc w tym gronie nie bywają.

Kogo jeszcze widzimy na śniadaniu ?

Rzuca się w oczy Prof. Jerzy Wyrozumski , wielce zasłużony dla zakłamywania historii (POWRACAJĄCA FALA ZAKŁAMYWANIA HISTORII http://wobjw.wordpress.com/2010/01/01/powracajaca-fala-zaklamywania-historii/) a przede wszystkim twórca metodyki poszukiwania pokrzywdzonych w PRL (tylko wśród beneficjentów !) za co jednak do tej pory nie został zgłoszony do nagrody Nobla, mimo zjedzenia śniadania z tymi , którzy by mogli go zgłosić (może są jednak jakieś kontrowersje ?)

Nie zabrakło oczywiście K.O. ‚Zebu’ zaszczycającego zwykle takie uroczystości. Wcześniej grono profesorskie UJ obdarzyło go tytułem profesora honorowego, zapewne w ramach rekompensaty za brak honoru http://blogjw.wordpress.com/2012/10/24/czyzby-tytul- profesora-honorowego-byl-rekompensata-za-brak-honoru/

Ode mnie otrzymał CERTYFIKAT ZAMIATACZA KLASY ARCYMISTRZOWSKIEJ http://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/co-slychac-pod-dywanem/

Był też b. rektor Musioł, który w ramach lustrowania środowisk UJ rozmawiał z tymi, którzy z SB współpracowali, ale nie chciał rozmawiać z tymi, którzy współpracować nie chcieli https://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/jak-nawiazac-dialog-z-uj / (co się zresztą chyba podobało także badaczom inwigilacji na UJ ?!http://www.nfa.pl/articles.php?id=345)

Rzecz jasna nie mogło zabraknąć obecnego rektora UJ – Wojciecha Nowaka, który jak do tej pory nie był w stanie (razem ze swoimi współpracownikami ) odpowiedzieć na moje pytania dotyczące kierowanej przez niego uczelni postawione na początku jubileuszowego roku akademickiego.http://blogjw.wordpress.com/2013/09/27/10-pytan-do-wladz-uniwersytetu-jagiellonskiego/

Wśród biesiadników zauważyć można też bohatera Pasji akademickiej z Rzecznikiem Praw Obywatelskich w roli Piłata http://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/pasja-akademicka-z-rzecznikiem-praw-obywatelskich-w-roli-pilata/

Obecny był oczywiście znany antylustrator – prof. Jan Woleński, który nie zhańbił się czytaniem akt IPN czym awansował do paneli/loży poświęconych lustracji ( http://blogjw.wordpress.com/2012/11/07/no-coz-czlonkiem-lozy-to-ja-nie-jestem/)

Na śniadaniu zauważyć też można Zdradę ideałów Solidarności.

Mimo, że na śniadaniu padły słowa ‚…nieludzkie byłoby jednak pochłanianie wszystkich czekających na nas w pobliżu przysmaków bez jakiejkolwiek refleksji’ (wykład prof. Andrzeja Borowskiego) do tej pory nie ma danych aby po pochłonięciu wszystkich śniadaniowych przysmaków nastąpiła jakakolwiek profesorska refleksja ?!

Na moje pytania o historię i czas dzisiejszy wzorcowej dla innych uczelni odpowiedzi nadal brak. Oznak uczłowieczenia zjadaczy śniadaniowych przysmaków nie stwierdzono. Nieludzkie – nieprawdaż ?

Mniej więcej w tym samym czasie środowiska nieakademickie (co najwyżej z domieszką wykluczonych z tego środowiska) na licznych spotkaniach bez spożywania śniadania, czy kolacji, zastanawiały się jaka naprawdę jest ta Polska . Dlaczego czci się zdrajców a poniewiera bohaterów , dlaczego Żołnierze Wyklęci w systemie komunistycznym, Żołnierze Niezłomni nadal pozostają wyklęci np. . https://www.youtube.com/watch?v=4fz99p4iBmA

Nad takimi ( i nie tylko takimi) sprawami profesorowie UJ – biesiadnicy jubileuszowi jakoś się nie zastanawiali, wyjaśnień dla mniej wykształconych nie przekazują. Co więcej nie chcą nadal zrobić rachunku sumienia z poczynań swoich i swoich poprzedników , przeprosić i wejść na właściwą drogę, a wykazują jeno heroiczną postawę  w walce o niepoznanie prawdy. https://jubileusz650uj.wordpress.com/2014/03/01/czy-na-wielki-jubileusz-uj-zmyje-wielka-hanbe/

Z pamięci własnej i historii uczelni wykreślają wyklinanie swoich kolegów u zarania instalacji systemu komunistycznego, jak i Wielką Czystkę Akademicką i jej bohaterów,  u schyłku tego systemu. Zdaje się nie widzą nawet powodów do takiej refleksji, bo do tej pory nie rozpoznali nawet systemu komunistycznego w swej historii – więc niby dlaczego mają się z tym systemem rozliczać ? Wolą biesiadować i debatować nad własnym nienasyceniem.

Brak jakiejkolwiek refleksji nad zachowaniem elit akademickich wobec systemu kłamstwa, systemu komunistycznego, niewątpliwie jest nieludzki. Nie sądzę też aby ci profesorowie przeżywali dramat nienasyconego niczym łaknienia i pragnienia prawdy, bo prawdy szczerze nienawidzą i nie chcą jej znać nie tylko w sytuacji biesiadnej, lecz raczej zawsze.

O tym jak wymyśliłem aby zamiast płacić za literaturę – mieć ją niemal za darmo, czyli straszne skutki próby obniżenia kosztów funkcjonowania nauki

Kopernik

Ponieważ nie ma komentarzy do tekstu O tym, jak to na naukę nie ma pieniędzy – przypomnienie na okoliczność kolejnego jubileuszu – widocznie czytelnikom dech zaparło z wrażenia, a inni zapewne i tak nic nie zrozumieli (widać postępującą analfabetyzację społeczną postępującą wraz ze wzrostem wykształcenia formalnego)  – wklejam archiwalny, historyczny (2008 r.!) już komentarz – uzupełnienie autorskie, po bulwersującej dyskusji nad tym nie mniej bulwersującym tematem na portalu http://www.nfa.pl/ :

Ze źródeł wiarygodnych doszły mnie informacje, że decydenci Jagiellonki byliby skłonni przyjąć literaturę polską, ale tą zagraniczną to najlepiej by było przekazać – proszę sobie wyobrazić – za granicę !
Jak ktoś jeszcze nie wie czym się różni nauka polska od nauki sensu stricto to winien to sobie uzmysłowić ! Chyba także winien zrozumieć, na czym polega nędza nauki polskiej, będącej w stanie postępującego rozkładu intelektualnego i moralnego.

Zwiększenie w obecnym stanie tzw. „wydatków na naukę ‚ tzn. m. in. aby sfinansować wysyłkę za granicę prac naukowych, które tam za granicami zostały wyprodukowane i zostały ściągane do kraju przez jakichś psujów nauki polskiej i oszołomów negatywnie wpływających na młodzież akademicka, która traciła orientację w swojej edukacji. Zamiast orientować się na produkcję rodzimą, dezorientowana sięgała po owoce popsute, często zakazane !

Pomysł z wyrzuceniem prac naukowych na makulaturę jest może pod względem nakładów finansowych na naukę nieco lepszy niż finansowanie jej wysyłki zagranicznej (ostatnio znaczki poszły w górę !), ale jakże sprzeczny z podjętą walką przeciwko plagiatom na co mają zostać wydane spore pieniądze.
Niech no tylko o takim wyrzucaniu dowie się jakiś student, pójdzie na śmietnik, weźmie jedną czy drugą wyrzuconą pracę, przepisze, przedstawi jako dyplomową i kto dojdzie do wniosku, że to plagiat skoro w bibliotekach nikt nie znajdzie pierwowzoru ?
No może by trzeba pojechać służbowo za granicę i tam spędzić czas na jego poszukiwaniu, ale czemu moherowy podatnik ma za to płacić ?

Skoro takie poglądy głosi etatowy poszukiwacz plagiatów wiadomo przynajmniej o co mu chodzi – ma zapewniony dożywotni etat bo na ściganie plagiatów starszy mu do emerytury, a i co sobie pojeździ przy tym goniąc ‚króliczka’, to sobie pojeździ.

Kiedyś na uczelniach byli tacy uzależnieni co to książki czytali i wykrywali plagiaty nawet kilku zdaniowe. Ale to podważało autorytet profesorów, więc stłukli termometr i gorączki jakiś czas nie było, aż w dobie internetu jednak przyszła i skoczyła mimo wszystko do niemal 42oC.

Kiedy ludzie honoru w obronie społeczeństwa przed zachodnią zarazą wprowadzili stan wojny permanentnej, a na półkach był tylko ocet, zamiast opuścić tak pięknie rozwijający się kraj, podjąłem próbę przeżycia a ponieważ byłem uzależniony od literatury, postanowiłem aby nie było jej mniej, tylko więcej. W końcu lepsze to od octu.

Do tego służyło czasopismo naukowe ( Rocznik PTG, od lat związany  redakcyjnie i lokalnie  z UJ, choć od niego formalnie niezależny), które po rozesłaniu po świecie powodowało, że inni też swoje czasopisma za cenę znaczka pocztowego przesyłali do biblioteki towarzystwa. Ten proceder już trwał wcześniej i prowadził do rozwoju biblioteki, ale chodziło o to, aby rozwój był postępowy a nie wsteczny, który wówczas się zaznaczał.

Ponieważ nie wszystkie ośrodki zagraniczne wydają swoje czasopisma, ale mają takie zespoły co drukują prace w najlepszych, bardzo kosztownych czasopismach światowych, wymyśliłem żeby wymieniać nasze czasopismo na odbitki prac z danego znakomitego ośrodka naukowego. Tym sposobem i tak można było dotrzeć do najlepszej literatury, wydając jak najmniej to było możliwe.
Oczywiście i sam na swoje konto, za moje prace, a nawet bez prac, taką wymianę prowadziłem, co doprowadziło do tego, że miałem jedną z największych bibliotek geologicznych Krakowa, obfitującą w znakomite także prace ( które mam teraz wyrzucać na makulaturę, bo nie ma już takich co by czytali ! – tak UJ kwitnie !).

Oczywiście prace te służyły także dla dyplomantów, do seminariów, a proszę sobie wyobrazić, że studenci byli zmuszani (przeze mnie, znanego jako kat Sulla) referować prace z literatury obcej ! A ta najlepsza, była najlepiej dostępna w ‚nadbitkach’ !
Aby zrealizować swój niecny plan rozwoju postępowego, zdeterminowany przez wiele dni siedziałem w bibliotekach, aby zebrać dane o różnych czasopismach i ośrodkach, aby zwiększyć wymianę rocznika geologicznego, którego zresztą byłem redaktorem.

Siłą rzeczy na wzrost wymiennictwa/czytelnictwa zagranicznego potrzebna była zgoda zarządu towarzystwa. Jak ten zarząd tylko zobaczył co ja proponuję, to zamiast dać mi polecenie rozwijać wymianę, aby ogół mógł się też rozwijać, ten wpadł w popłoch przed tak (nie)planowanym rozwojem i wyznaczył komisje aby coś z tym fantem zrobić.

Komisarz odetchnął z ulgą zauważywszy, że nie wszystkie adresy są kompletne, tu brak numeru ulicy, tu brak kropki, tu przecinka i rzecz jasna sprawa została storpedowana. Tak uratowano bibliotekę i wielu adeptów geologii przed nadmiernym rozwojem postępowym kierując ich na drogę rozwoju wstecznego.

Oczywiście był to dla mnie gwóźdź do trumny towarzyskiej, bo jak zaproponowałem aby jednak się rozwijać do przodu (a był to początek okresu transformacji) i dokonać zmian systemowych w towarzystwie, nastąpiła nocna zmiana – zostałem wyrejestrowany zaocznie z towarzystwa, po wybraniu demokratycznym ! na Zjazd ! a skutki opłacane przez moherowego podatnika i akceptowane przez autorytety merdialne trwają do dnia dzisiejszego.

Wniosek z tego jest taki: Jeśli ktoś nie rozumie – skoro na naukę nie ma pieniędzy, to literatury nie można mieć za niemal darmo, tylko trzeba na to wydać duże pieniądze – to sam sobie winien. Takich w nauce polskiej nie potrzeba !

P.S.

Ciekawe czy Wielki Jubileusz Uniwersytetu Jagiellońskiego wyprowadzi go na drogę, którą kiedyś wytyczyłem, czy będzie uparcie trzymał go na drodze wytyczonej przez instalatorów i utrwalaczy najlepszego z systemów.

UJ często się chwali, że jego studentem był Kopernik, który był podobno niezłym finansistą. Czemu nie ma jego następców ?  Z powodu braku pieniędzy ?

Kongres Kultury Akademickiej w oparach braku KULTURY

KKA w oparach braku kultury

Kongres Kultury Akademickiej w oparach braku KULTURY

Na oficjalnej stronie UJ http://www.uj.edu.pl/uniwersytet/aktualnosci/kalendarz/-/journal_content/56_INSTANCE_dPA0/10172/37079726 umieszczony jest wpis na temat rozpoczynającego się Kongresu Kultury Akademickiej (podkreślenia w tekście na czerwono – moje):

Kongres Kultury Akademickiej

Termin: 20.03.2014 – 22.03.2014

Organizator: Instytut Socjologii UJ

Strona WWW: kongresakademicki.pl

Rozpoczynający się rok 2014 – na mocy uchwały Senatu RP – to rok Wielkiego Jubileuszu 650-lecia Uniwersytetu Jagiellońskiego. Najstarsza polska uczelnia z racji swej wielowiekowej tradycji kultywowania wiedzy i prawdy jest predestynowana do obowiązku troski o dobro najwyższe – jakość kształcenia następnych pokoleń w Polsce. Dlatego tu właśnie narodziła się idea Kongresu Kultury Akademickiej, którego hasło brzmi – „Idea Uniwersytetu – reaktywacja” iktóry ma otworzyć poważną dyskusję nad stanem i kondycją środowiska akademickiego XXI wieku.

Przewodniczącym Rady Programowej Kongresu Kultury Akademickiej jest prof. dr hab. Piotr Sztompka, który na początku lutego, podczas otwarcia XXII Konferencji Stowarzyszenia PR i Promocji Uczelni Polskich, w interesującej prezentacji przedstawił własną ocenę aktualnego stanu współczesnego uniwersytetu. W diagnozie zderzył kulturę wspólnoty z kulturą korporacji, zadając środowisku pytanie o to w jakim kierunku zmierzamy i czy zgadzamy się na te zmiany. Tezy tej prezentacji stanowią znakomity punkt wyjścia do dyskusji przed Kongresem Kultury Akademickiej, w którym udział potwierdziło wielu wybitnych uczonych z polskich uczelni. W Radzie Programowej znaleźli się: prof. dr hab. Andrzej Zoll, prof. dr hab. Jan Woleński, prof. dr hab. Ryszard Nycz, prof. dr hab. Karol Musioł oraz prof. dr hab. Maria-Jolanta Flis.

Prowadzącymi sesje i sympozja zostali, oprócz wyżej wymienionych profesorów: prof. dr hab. Edmund Wnuk-Lipiński, prof. dr hab. Jerzy Woźnicki, prof. dr hab. Jerzy Brzeziński, prof. dr hab. Andrzej Koźmiński, prof. dr hab. Ewa Rewers, prof. dr hab. Tomasz Goban-Klas, prof. dr hab. Tadeusz Pomianek, prof. dr hab. Karol Modzelewski, prof. dr hab. Aleksander Skotnicki.

W programie Kongresu Kultury Akademickiej zaplanowano wprowadzenie historyczne przygotowane przez profesora Bjoerna Wittrocka pt. „Modern University in Its Historical Context: Rethinking Three Transformations” (Nowy uniwersytet w perspektywie historycznej: rozważania o trzech transformacjach), 3 sesje plenarne oraz 12 sympozjów.

Podczas Kongresu Kultury Akademickiej poddane dyskusji zostaną następujące obszary tematyczne:

Szczegółowy program Kongresu oraz materiały wstępne do debaty zamieszczone są na stronie: www.kongresakademicki.pl. Wierzymy, że wspólna szeroka debata przyniesie dobre i mądre rozwiązania dla środowiska akademickiego w Polsce, a jednocześnie stanie się świętem nauki w całym kraju.

W dniach 20-22 marca zapraszamy do oglądania transmisji online z auli Dużej Auditorium Maximum UJ.

W dziesiątkach (co najmniej) tekstów jasno uzasadniałem od lat, a nawet wieków, że z realizacją obowiązku kultywowania wiedzy, a w szczególności prawdy,  UJ nie daje sobie rady, a troskę o dobro najwyższe -jakość kształcenia następnych pokoleń w Polsce – ma sobie za nic, a tak naprawdę realizuje je na opak tzn. poprzez usuwanie z murów i z pamięci tych, którzy dla tego dobra najwyższego poświęcili z sukcesami najlepsze lata swojego życia.

HAŃBA ! z której UJ nie chce, nie ma ochoty się rozliczyć, mimo świętowania kolejnych Jubileuszy.

Uprzejmie informuje, że UJ nie jest prekursorem poważnej dyskusji nad stanem i kondycją środowiska akademickiego XXI wieku, tym bardziej, że stan organizacji Kongresu nie wskazuje aby ta dyskusja była zaplanowana na poważną .

Przypomnę, że przed 10 laty inicjowałem poważną dyskusję nad stanem i kondycją środowiska akademickiego XXI wieku, która objęła środowisko akademickie (z zainteresowaniem ministerialnym i nie tylko) zarówno pracujące w Polsce, jak i poza granicami kraju ( te w szczególności), ale spotkała się z brutalnym atakiem, działaniami operacyjnymi decydentów akademickich UW, UJ m.in. na łamach Gazety Wyborczej. Do tej pory te gremia, także współtwórcy Kongresu, nie podjęły żadnej poważnej dyskusji merytorycznej na temat stanu i kondycji środowiska akademickiego, a samych siebie w szczególności.

W tekście widnieje za to dezinformacja, że ‚wspólna szeroka debata’ ….. gdy natomiast debata z założenia nie jest szeroka, ani wspólna, bo wyklucza z założenia niewygodnych, przede wszystkim tych co debaty szerokie inicjowali !

I to ma być wzorcowa Kultura Akademicka ?

Józef Wieczorek

Materiały pomocnicze , bardzo liczne – na stronach:

http://blogjw.wordpress.com/

http://nfaetyka.wordpress.com/

http://nfapat.wordpress.com/

http://wobjw.wordpress.com/category/blok-inna-prawda-o-uj/

http://www.nfa.pl

Poczet towarzyszy Uniwersytetu Jagiellońskiego

logo

Na drodze do poznania przewodniej siły uniwersytetu.

Nie jest zrozumiałe dlaczego na oficjalnych stronach UJ, w historii UJ,  nie ma wykazu pracowników UJ – członków i funkcjonariuszy PZPR i ich dokonań ?

Jeśli działali dla dobra uczelni to ich zasługi winny być znane. Jeśli ukrywa się nazwiska, funkcje, działania, to rodzą się i słusznie interpretacje, że te działania są wstydliwe i dla towarzyszy i dla uczelni.

Historia uczelni, bez historii dokonań przewodniej siły narodu, jest nieprawdziwa i niezgodna z misją uniwersytetu, z koniecznością poznawania i nauczania prawdy.

Na drodze do poznania prawdziwej historii UJ ujawniam odtworzony Poczet sekretarzy Komitetu Uczelnianego PZPR Uniwersytetu Jagiellońskiego – zapewne niekompletny, stąd liczę na informacje w celu jego uzupełnienia.

Będę wdzięczny także za informacje/teksty przedstawiające sylwetki towarzyszy, ze szczególnym uwzględnieniem ich zasług dla uniwersytetu.

Mam nadzieję, że zmobilizuję historyków UJ (i nie tylko) do prac nad poznaniem roli PZPR w życiu uczelni. Wielki Jubileusz Uniwersytetu Jagiellońskiego chyba do poznania tej białej ( a może ciemnej ?) plamy obliguje.

Poczet sekretarzy

Komitetu Uczelnianego PZPR

Uniwersytetu Jagiellońskiego

( wg Lustra Nauki –  http://lustronauki.wordpress.com/)

11.03.1950 r.

I sekretarz – Bogdan Kędziorek

II sekretarz – Tarko


30.05.1951

I sekretarz – Tadeusz Kościański

II sekretarz –Tadeusz Rychlik


6.04.1952

I sekretarz – Bronisław Hefrat

I I sekretarz – L.Gepperowa

28.04.1953

I sekretarz – Jan Bartnik

II sekretarz –Marek Waldenberg

20.11.1954

I sekretarz –Florian Nieuważny

II sekretarz –Jan Pawlica

21.10.1955

I sekretarz –Bogdan Kędziorek

II sekretarz –-Jan Pawlica

6.11.1956

I sekretarz –Marian Stepień

28.05.1958

I sekretarz – Mieczysław Karaś

II sekretarz – Jan Pawlik

20.10.1959

I sekretarz –Mieczysław Karaś

II sekretarz – Jan Pawlik

8.06.1960

I sekretarz –Antoni Walas

II sekretarz –Jan Pawlik

31.05.1961

I sekretarz –Antoni Walas

II sekretarz –Mieczysław Hess

6.11.1962

I sekretarz – Mieczysław Karaś

II sekretarz –Tadeusz Hanausek

23.10.1963

I sekretarz –Mieczysław Karaś

II sekretarz –Tadeusz Haunasek, Mieczysław Hess

14.12.1965

I sekretarz –Tadeusz Haunasek

II sekretarz –Mieczysław Hess

24.05.1968

I sekretarz – M.Kulczykowski

II sekretarz – Władysław Serczyk, T.Bujnicki

27.11.1970

I sekretarz – M.Kulczykowski

II sekretarz – Andrzej Oklejak, Jan Pawlica

10.10.1971

I sekretarz – Jan Pawlica

II sekretarz – Andrzej Oklejak, L.Gabła, M.Radłowski

8.12.1972

I sekretarz – JanPawlica

II sekretarz – Andrzej Oklejak, M.Radłowski, L.Gabła

29.11.1974

I sekretarz – Jan Pawlica

II sekretarz – Andrzej Oklejak, M.Radłowski, Kaczanowski

17.12.1975

I sekretarz –Jan Pawlica

II sekretarz – M.Radłowski, Kaczanowski, S.Hanauskowa

12.09.1978

I sekretarz – Kazimierz Buchała

II sekretarz – Andrzej Pilch, Jan Białczyk, S.Nieciuński

27.11.1978

I sekretarz –Kazimierz.Buchała

II sekretarz – S.Nieciuński, Jan Białczyk, W.Piotrowski

10.11.1979

I sekretarz – Kazimierz Buchała

II sekretarz –Jerzy Rusek, Jan Białczyk, S.Nieciuński

24.01.1980

I sekretarz – Kazimierz Buchala

II sekretarz – Jerzy Rusek, S.Nieciuński, Adam Zając

24.01.1981

I sekretarz – Emil Kornaś

II sekretarz – Andrzej Kozanecki, S.Nawrot

29.01.1982

I sekretarz – Andrzej Kozanecki

II sekretarz – M. Schab,  S .Nawrot

28.06.1982

I sekretarz – Andrzej Kozanecki

II sekretarz – J. Godyń,  S. Nawrot

18.12.1983

I sekretarz – Andrzej Kozanecki

II sekretarz – J. Godyń, K. Woźniakowski

20.12.1986

I sekretarz – Tadeusz Hanausek

II sekretarz – M.Grzybowski, Jan Białczyk, M.Piasecki

19.01.1987

II sekretarz – A.Świątkowski

UJ dla mediów, ja też – tylko, że inaczej

Na stronie oficjalnej Jubileuszu UJ jest zakładka dla mediów z materiałami do pobrania:

http://www.650.uj.edu.pl/dla-mediow/do-pobrania/do pobrania

Więc pobrałem – jak widać. 

Info o mojej stronie przekazuję do UJ, ale reakcji – brak (choć bywają potwierdzenia odbioru) .

Póki co media mogą czerpać informacje z mojej strony. Trochę one inne od oficjalnych, ale może  dadzą coś do myślenia czego wszystkim, nie tylko mediom – życzę.

Lewoskrętny UJ Jubileuszowy ?

 

Czy z okazji Wielkiego Jubileuszu Uniwersytetu Jagiellońskiego  uczelnia skręca w lewo ?

Nad wejściem  do Ogrodu Profesorskiego UJ:

Przed Jubileuszem

Przed Wielkim Jubileuszem

Stan Jubileuszowy ( A.D. 2014 – 3 lutego)

Do ogrodu prof

(zdjęcia – Józef Wieczorek)

W roku 1968 i 1981 przez uniwersytet przeszły fale demonstracji studenckich przeciwko reżimowi ( rzecz jasna – LEWEMU) .https://jubileusz650uj.wordpress.com/2014/02/03/co-sie-dzialo-na-uj-po-roku-1981/

Czy taka fala nie przejdzie przez uniwersytet w Roku Jubileuszowym  gdy studenci się zorientują jak skręca UJ ?

Czy lewoskrętny herb UJ jest zgodny  ze statutem uniwersytetu ?

por. http://www.uj.edu.pl/uniwersytet/identyfikacja/zalozenia-systemu

Co się działo na UJ po roku 1981 ?

historia

Na ujawnionej ostatnio stronie jubileuszowej UJ w dziale historia http://www.650.uj.edu.pl/jubileusz/historia/

czytamy o Nowej Erze UJ:

‚W 1956 roku wrócili profesorowie usunięci poprzednio. W roku 1968 i 1981 przez uniwersytet przeszły fale demonstracji studenckich przeciwko reżimowi. ….

..Obecnie Uniwersytet Jagielloński ma 15 wydziałów, w tym trzy medyczne, które powróciły do jedności z UJ w 1993 roku i tworzą tzw. Collegium Medicum. Wznoszony jest nowy Kampus 600–lecia Odnowienia Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kształci się już około 50 tysięcy studentów rocznie, z tego 65% to kobiety. …’

Nie wiadomo jednak co się działo na UJ po roku 1981.  Czy jego trwanie zostało przerwane, na pewien okres tak jak to drzewiej bywało ?

Co to był za reżim przeciwko któremu studenci demonstrowali (a profesorowie – nie ?) ? Może to był reżim profesorski ? Brak informacji.

W 1956 roku wrócili profesorowie usunięci poprzednio’ a co przed 1993 r. ? ( powrót do jedności – wydziałów, a co z elementem ludzkim ? – nie powrócił do jedności? ) – nie było odwilży ?

Reżim nikogo nie usunął? (taki był dobry! więc dlaczego jest mowa o reżimie ?)  – więc nie było kogo przywracać ? Czy też beneficjenci/ symbionci reżimu nie są w stanie/nie mają najmniejszego zamiaru kogokolwiek przywracać ? (por. http://lustronauki.wordpress.com/tag/uj/)

Kampus 600 lecia jest wznoszony, mury UJ – odnawiane, a co z kadrą ? Kto kształci studentów ?

Skąd się wzięły obecne problemy UJ (i nie tylko), skąd się wzięły obecne kadry akademickie ?

Czemu historycy mimo odnowienia (?) Uniwersytetu nie są w stanie/nie chcą poznać najnowszych dziejów UJ ?

Na inaugurację nowego roku akademickiego poprzedzającego 650 rocznicę powstania najstarszej polskiej uczelni przedłożyłem 10 pytań do władz Uniwersytetu Jagiellońskiego – http://blogjw.wordpress.com/2013/09/27/10-pytan-do-wladz-uniwersytetu-jagiellonskiego/

pytając m.in. ‚Czy na okoliczność 650 rocznicy powstania uczelni zostanie wreszcie napisana rzetelna historia uczelni uwzględniająca także ostatnie 70 lat, bez omijania jakże haniebnych wydarzeń w życiu UJ, tak aby stanowiły one przestrogę dla współczesnych, jak i przyszłych pokoleń ? Historia napisana na wcześniejszą rocznicę UJ w roku 2000 r. czyli sławne ‘Dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego’, stanowi ciemną plamę w historii uczelni (  http://blogjw.wordpress.com/2009/03/25/lustracja-dziejow-uniwersytetu-jagiellonskiego/) i niedobrze by było aby ta plama nie została usunięta.

Czy historia UJ na oficjalnej stronie uczelni uzyska treść zgodną z prawdą ? Ta historia – http://www.uj.edu.pl/uniwersytet/historia o ostatnim okresie UJ, bardzo źle świadczy o potencjale intelektualnym i moralnym beneficjentów funkcjonującego od lat, a nawet wieków, systemu akademickiego Takich ‘historii’ nie powinno się upowszechniać http://blogjw.wordpress.com/2010/06/14/historia-uj-w-ujeciu-profesora-stanislawa-waltosia/bo fałszowanie/cenzurowanie historii nie przystoi gremiom wynagradzanym przez społeczeństwo za poszukiwanie prawdy, jej ujawnianie i nauczenie……”

Odpowiedzi nie było – http://blogjw.wordpress.com/2014/01/07/pytania-bez-odpowiedzi-do-konca-roku-2013/mimo włączenia do obchodów Jubileuszu UJ – Kongresu Kultury Akademickiej- http://kongresakademicki.pl/

Czy tak ma wyglądać ta kultura akademicka także w Roku Wielkiego Jubileuszu ?

Uruchomiona strona jubileuszu 650 – lecia UJ http://www.650.uj.edu.pl/ na moje pytania też nie odpowiada a skłania do zadawania kolejnych pytań.

Jednym słowem – mimo Jubileuszu na UJ bez zmian !

Jak było (w PRL), tak i jest, a jest obawa, że i będzie.

Dlaczego ta strona ?

Ta strona nie jest oficjalną stroną organizatorów Wielkiego Jubileuszu UJ. Jest to strona dysydenta akademickiego – od czasów Wielkiej Czystki Akademickiej u schyłku PRL – persona non grata na UJ.

Mimo trwania już roku 2014 – ogłoszonego przez Senat RP – Rokiem Wielkiego Jubileuszu Uniwersytetu Jagiellońskiego  nie mogłem odszukać w cyberprzestrzeni ogólnodostępnej strony poświęconej temu wielkiemu wydarzeniu. Znalazłem jedynie informację, że taka strona jest w budowie ( także w dniu 1 lutego 2014 r. – w dniu uruchomienia tej strony)

Jubileusz - strona UJ

http://www.650.uj.edu.pl/start

Zwróciłem się zatem zaniepokojony tą sytuacją po informacje do Rektora i Biura Jubileuszowego, ale reakcji nie było.

Jeszcze bardziej zaniepokojony i zatroskany o UJ zwróciłem się z ofertą pomocy, co już mi się w przeszłości wielokrotnie zdarzało jak tylko usłyszałem w mediach o problemach i krzywdach jakie moją uczelnię dotykają (tak tak, ja UJ nadal traktuję jako moją uczelnię – rzecz jasna nie w sensie murów, czy etatu). Nigdy nie było pozytywnej reakcji na moje oferty, więc często się zastanawiałem czy te problemy są realne, czy tylko symulowane dla odnoszenia bieżących korzyści.

I tym razem nadal reakcji nie ma.

Zaniepokojony przebiegiem Wielkiego Jubileuszu UJ

Postanowiłem zatem uruchomić stronę niezależną, rzecz jasna subiektywną, bo żadnej władzy nad UJ, ani nad Jubileuszem nie mam, poza władzą nad samym sobą – dysydentem akademickim wyklętym na wieki z UJ i z całego systemu akademickiego i co najważniejsze z pamięci.

Moim zdaniem taka strona winna funkcjonować w cyberprzestrzeni w trosce o Uniwersytet i prawdę oraz pamięć współczesnych i potomnych.

Kilka informacji dla mniej zorientowanych:

Autor strony – Józef Wieczorek- 

jw foto b

był wykładowcą geologii UJ u schyłku PRL. Uruchamiał wznowione po stalinowskiej (i nie tylko) przerwie studia geologiczne UJ w zakresie paleontologii, geologii historycznej, stratygrafii i kursów terenowych, czemu zatrudnieni na etatach profesorskich nie byli w stanie podołać.

W okresie Wielkiej Solidarności i w stanie wojennym, których to wydarzeń najtężsi historycy w oficjalnej historii UJ nie byli w stanie zidentyfikować (patrz słynne Dzieje UJ -http://blogjw.wordpress.com/2009/03/25/lustracja-dziejow-uniwersytetu-jagiellonskiego/, oficjalna strona UJ – http://www.uj.edu.pl/uniwersytet/historia  http://blogjw.wordpress.com/2010/06/14/historia-uj-w-ujeciu-profesora-stanislawa-waltosia/ ) tworzył w ING UJ opozycję do ówczesnego systemu zauważoną przez wszystkie strony symbiotycznego układu PZPR-SB-Władze Uczelni, co finalnie poskutkowało dożywotnim relegowaniem z uczelni podczas Wielkiej Czystki Akademickiej, kiedy czyszczono wzorcowy dla innych uczelni uniwersytet z elementu niewygodnego, psującego młodzież akademicką, wrogo nastawionego do systemu komunistycznego a w szczególności do jego systemu (braku)wartości etycznych i obywatelskich. Ci, jak oceniano, szczególnie gdy razili symbiontów systemu poczuciem własnej wartości (rzecz niedopuszczalna w systemie zniewolenia) stanowili zagrożenie dla UJ ( i nie tylko) a przede wszystkim dla beneficjentów systemu.

Epidemia amnezji, która zapanowała na Uniwersytecie Jagiellońskim w wyniku transformacji okrągłostołowej, nie pozwoliła UJ na rozpoznanie swojego udziału w symbiotycznych relacjach PZPR-SB-Władze Uczelni, nie rozpoznano ani symbiontów, ani Wielkiej Czystki Akademickiej i jej twórców, szczególnie przecież zasłużonych dla obecnego stanu nauki, ale nie przeszkodziła w czyszczeniu dokumentacji i wszelakich informacji o wyklętych z UJ.

Mimo przyłączenia do UJ – Collegium Medicum, Uniwersytet Jagielloński  nie został wyleczony z amnezji,  a nawet w okresie Jubileuszu roku 2000 amnezja nasiliła się szczególnie i w stanie amnezji UJ trwa do dnia dzisiejszego. Nic nie wskazuje aby na kolejny Jubileusz amnezja ustąpiła.

2 lata temu autor strony udzielił ok. 6 godz. wywiadu (rejestrowanego kamerą) w projekcie Pamięć Uniwersytetu, ale blokada pamięci na UJ jest tak szczelna, że do tej pory ani jedna minuta z tego wywiadu nie ukazała się publicznie – http://www.archiwum.uj.edu.pl/projekty-auj/pamiec-uniwersytetu.

Nie pozostaje zatem nic innego jak w trosce o Uniwersytet i prawdę

oraz pamięć współczesnych i potomnych budować tą stronę.

PRO PUBLICO BONO.

Autor strony:

Józef Wieczorek

Strona na Rok Wielkiego Jubileuszu Uniwersytetu Jagiellońskiego

CMaius

Rok Wielkiego Jubileuszu Uniwersytetu Jagiellońskiego uchwalony przez Senat RP już trwa, ale wiekowy UJ ( 650 lat mija !) zdaje się nie jest w stanie podołać wynikającym z tego faktu obowiązkom.

UJ ma co prawda finanse, Biuro Jubileuszowe, ma wydziały i instytuty informatyczne, ale strona Jubileuszowa do tej pory jest nadal w budowie.

Ja nie mam finansów, ani biura, ani wydziału informatycznego, co więcej żadnej wiedzy informatycznej, ani biurowej nie posiadam, ale stronę Jubileuszową po kilku godzinach nieetatowej pracy uruchamiam ( udzielając tym chyba jednoznacznej odpowiedzi dlaczego na UJ jestem persona non grata).

Strona jest rzecz jasna obywatelska, przygotowana PRO PUBLICO BONO, gdyż taka strona winna funkcjonować w cyberprzestrzeni w trosce o Uniwersytet i prawdę oraz pamięć współczesnych i potomnych.

Z prawdą i pamięcią, podobnie jak z kulturą akademicką, UJ ma poważne problemy, podobnie jak i inne uczelnie. Rzecz w tym, że UJ jest dla innych uczelnią wzorcową a jego władze/etatowi pracownicy nie bardzo widzą tego co się dzieje/działo na UJ, a co gorsza nie chcą o tym wiedzieć.

Jeśli ta strona odsłoni nieco niewygodnej prawdy o UJ i da nieco do myślenia o wzorcach akademickich – jej zadanie będzie spełnione.

Podstrony :

Dlaczego ta strona ?

In vino veritas

Jubileusz A.D. 2014

Jubileusz A.D.2000

Kongres Kultury Akademickiej

PLUS RATIO QUAM VIS

Poczet Rektorów UJ